اندیشه سیاسی دکتر ابراهیم روشندل بر این باور استوار است که آینده ایران در گرو شکل‌گیری یک دولت ملی کارآمد، توسعه‌گرا و قانون‌محور است؛ دولتی که مشروعیت خود را از مشارکت شهروندان، حاکمیت قانون، شایسته‌سالاری، پاسخگویی و حفظ منافع ملی کسب کند.

وی در چارچوب نظریه گفتمان نوگرایی ملی، بر ضرورت گذار از تقابل‌های فرساینده ایدئولوژیک و سیاسی به سوی الگویی مبتنی بر عقلانیت راهبردی، توسعه پایدار، انسجام اجتماعی و نوسازی نهادهای حکمرانی تأکید دارد. از این منظر، قدرت ملی نه صرفاً در توان نظامی یا منابع طبیعی، بلکه در سرمایه انسانی، دانش، نوآوری، اقتصاد رقابتی، نهادهای کارآمد و اعتماد عمومی تجلی می‌یابد.

در حوزه سیاست خارجی، دکتر روشندل بر اصل تأمین منافع ملی از طریق تعامل مسئولانه، دیپلماسی فعال، تنش‌زدایی هوشمندانه و حضور مؤثر در نظام بین‌الملل تأکید می‌کند و معتقد است سیاست خارجی باید در خدمت امنیت، رفاه و توسعه پایدار کشور قرار گیرد.

در عرصه اقتصاد، وی بر اقتصاد رقابتی، تقویت بخش خصوصی، شفافیت، مبارزه با فساد، جذب سرمایه، توسعه فناوری، حمایت از کارآفرینی و پیوند اقتصاد ایران با بازارهای جهانی تأکید دارد.

در حوزه حکمرانی، گفتمان نوگرایی ملی بر اصلاح ساختارهای اداری، تقویت نهادهای تخصصی، استقلال نظام حقوقی، ارتقای کیفیت سیاست‌گذاری عمومی و بهره‌گیری از ظرفیت نخبگان ایرانی در داخل و خارج از کشور استوار است.

از منظر اجتماعی و فرهنگی، این رویکرد بر حفظ هویت تاریخی و تمدنی ایران، احترام به تنوع فرهنگی، تقویت همبستگی ملی، توسعه آموزش، آزادی اندیشه در چارچوب قانون و مشارکت گسترده شهروندان در فرآیند توسعه تأکید دارد.

هدف نهایی این گفتمان، ارائه یک نقشه راه عملی برای شکل‌گیری ایرانی آزاد، باثبات، توسعه‌یافته و برخوردار از جایگاهی مؤثر و مسئولانه در منطقه و جهان است؛ ایرانی که توسعه، امنیت، عدالت و پیشرفت را در کنار حفظ منافع ملی و کرامت شهروندان دنبال کند.

یا بطور خلاصه تر:

دکتر ابراهیم روشندل بر این باور است که آینده ایران در گرو نوگرایی ملی، حاکمیت قانون، توسعه پایدار، شایسته‌سالاری و تأمین منافع ملی است. گفتمان فکری وی بر نوسازی ساختارهای حکمرانی، تقویت سرمایه انسانی، تعامل سازنده با جهان، توسعه اقتصادی، امنیت ملی، مبارزه با افراط‌گرایی و بهره‌گیری از ظرفیت نخبگان برای ساختن ایرانی آزاد، باثبات، توسعه‌یافته و برخوردار از جایگاهی شایسته در نظام بین‌الملل استوار است.